Our life and Technology

तंत्रज्ञान आणि आपण 

हल्ली आपण अगदी सहजपणे  कुणा लाही सांगतो …TEXT  कर किवा व्हात्सप कर .  मग त्यावर  फोटो , कॉपी  एका सेकंदात जगाच्या टोकावर कुठेही पाठवतो . अगदी तीन चार वर्षाची माझी नातवंडे सुधा सहज पणे त्याचा वापर करतात 

. त्यामुळे आपण आपल्या आयुष्यात खूप ताणताणाव निर्माण केले आहेत हे खरे ।  एख्द्याने जर whatsap  केले असेल आणि त्याला तुम्ही जर का  उत्तर दिले नाहीत तर खैर नाही . जर तुमच्या बॉस ने पाठवले असेल आणि तुम्ही उत्तर दिले नसेल तर तुम्ही  नॉन रीस्पोन्सीव सहकारी  ठरता . … मग  बरीच  वर्ष मागे  गेले  की  जाणवते  आयुष्य खूप शान्त आणि सुखाचे होते . मी  जेव्हा नौकरी सुरू केली  तेव्हा संगणक सुरु  झाले होते .  मेमो  सेक्रेटरी  तयार करून  त्यावर  सही केल्यावर  पाठवले  जायचे . दोन दिवसांनी  त्याला  उत्तर  यायचे .  एकूणच  सर्व  काही  शांतपणे चालायचे .

तीच गत  फोन च्या  बाबतीत . आठवा तो  काळ जेव्हा फोन नोंदणी करताना टेलिफोन वाले ग्राहकांना रडकुंडीला आणायचे . ज्यांच्याकडे घरी फोन असायचे  त्यांना खास  status  असायचे .

पण  सॅम पित्रोदा या विलक्षण  माणसाने  सर्व चित्र  बदलूनच टाकलं . नन्तर बाहेर गावी किवा परदेशी  बोलणे फारच सोपे   झाल.
नंतर  अर्थात  मोबाईल फोन ने  उल्थापालथ  केली . अगदी भाजीवाल्यापासून  मोलकरणी  पर्यन्त सर्वच फोन कानाशी लाऊन  बोलताना  दिसले . त्या बरोबर सर्व  माणसे जोडली  गेली . मग ती पत्रे , तारा  सर्व  काही गायब झाली . पण
त्याच  बरोबर  प्रेमाची , वाट पाहायला  लावणारे  सुंदर  क्षण हि हळू  हळू  लुप्त  झाले . पत्रांची  वाट पाहणे  संपले . वाढदिवसाला  किवा सणांना  भेटून सदिच्छा  काळाआड  गेल्या आणि  कोरडे  SMS  फिरू  लागले ।
मग  वाटते  तंत्रज्ञान  आणि आपण याचा योग्य  balance व्हायला  हवं